1657_3. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، كِلاَهُمَا عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ فِرَاسٍ، بِإِسْنَادِ شُعْبَةَ وَأَبِي عَوَانَةَ أَمَّا حَدِيثُ ابْنِ مَهْدِيٍّ فَذَكَرَ فِيهِ " حَدًّا لَمْ يَأْتِهِ " . وَفِي حَدِيثِ وَكِيعٍ " مَنْ لَطَمَ عَبْدَهُ " . وَلَمْ يَذْكُرِ الْحَدَّ.
Bunu bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe de anlattı; bize Vekî' anlattı. (H) Bana Muhammed b. el-Müsennâ da anlattı; bize Abdurrahmân anlattı. İkisi de Süfyân’dan, o da Firâs’tan, Şu'be ile Ebû Avâne’nin isnadıyla (rivayet ettiler). İbn Mehdî’nin hadisinde “işlemediği bir suç (had) için” ifadesi geçer; Vekî'in hadisinde ise “kim kölesine tokat atarsa” vardır, haddi zikretmemiştir.