1658_1. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدٍ، قَالَ لَطَمْتُ مَوْلًى لَنَا فَهَرَبْتُ ثُمَّ جِئْتُ قُبَيْلَ الظُّهْرِ فَصَلَّيْتُ خَلْفَ أَبِي فَدَعَاهُ وَدَعَانِي ثُمَّ قَالَ امْتَثِلْ مِنْهُ . فَعَفَا ثُمَّ قَالَ كُنَّا بَنِي مُقَرِّنٍ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ لَنَا إِلاَّ خَادِمٌ وَاحِدَةٌ فَلَطَمَهَا أَحَدُنَا فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَعْتِقُوهَا " . قَالُوا لَيْسَ لَهُمْ خَادِمٌ غَيْرُهَا قَالَ " فَلْيَسْتَخْدِمُوهَا فَإِذَا اسْتَغْنَوْا عَنْهَا فَلْيُخَلُّوا سَبِيلَهَا " .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve Abdullah b. Nümeyr anlattı; (H) Bize İbn Nümeyr de anlattı —ki lafız ona aittir—; babam anlattı; bize Süfyân, Seleme b. Küheyl’den; o, Muâviye b. Süveyd’den [naklederek şunları] anlattı: Bizim bir azatlımıza (mevlâ) tokat atmıştım ve kaçmıştım. Sonra öğleden biraz önce geldim ve babamın arkasında namaz kıldım. [Babam] onu ve beni çağırdı, sonra: “Ondan kısas al (ona vurduğun gibi vursun)!” dedi. O [köle] ise affetti. Sonra [Babam] şöyle dedi: “Biz Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem] zamanında Mukarrin oğulları olarak [yaşıyorduk] ve sadece tek bir hizmetçimiz (hâdim) vardı. [Ona] birimiz tokat attı; bu [durum] Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem]'e ulaştığında [Resulullah]: «Onu azat edin!» buyurdu. [Yanındakiler]: «Onların ondan başka hizmetçisi yoktur» dediler. [Resulullah]: «O halde ona hizmet ettirsinler; ondan müstağni olduklarında ise onun yolunu serbest bıraksınlar (onu azat etsinler)» buyurdu.”