1679_3. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، قَالَ قَالَ مُحَمَّدٌ قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا كَانَ ذَلِكَ الْيَوْمُ جَلَسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَعِيرٍ - قَالَ - وَرَجُلٌ آخِذٌ بِزِمَامِهِ - أَوْ قَالَ بِخِطَامِهِ - فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ .
Bize Muhammed b. el-Müsennâ anlattı; bize Hammâd b. Mes'ade, İbn Avn’dan [naklederek] anlattı. Muhammed (İbn Sîrîn) dedi ki: Abdurrahman b. Ebî Bekre babasından [naklederek şunları] anlattı: O gün geldiğinde Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem] devesinin üzerine oturdu. [Ravî] dedi ki: Bir adam da onun yularından (zimâm) —veya (hitâm)— tutuyordu. Sonra Yezîd b. Zürey’in hadisi gibi [bir hadis] zikretti.