1689. Hadis
وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ امْرَأَةً، مِنْ بَنِي مَخْزُومٍ سَرَقَتْ فَأُتِيَ بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَعَاذَتْ بِأُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَاللَّهِ لَوْ كَانَتْ فَاطِمَةُ لَقَطَعْتُ يَدَهَا " . فَقُطِعَتْ .
Bana Seleme b. Şebîb de anlattı; bize el-Hasan b. A'yen anlattı; bize Ma'kıl, Ebû ez-Zübeyr’den; o da Câbir’den [naklederek şunları] anlattı: Mahzûm kabilesinden bir kadın hırsızlık yaptı. Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem]’e getirildiğinde, [bu kadın] Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem]'in eşi Ümmü Seleme’ye sığındı [onun aracılığıyla şefaat diledi]. Bunun üzerine Peygamber [sallallâhu aleyhi ve sellem]: “Allah’a yemin olsun ki, eğer [hırsızlık yapan] Fâtıma olsaydı, [onun da] elini mutlaka keserdim!” buyurdu. Nihayet [kadının eli] kesildi.