1722_4. Hadis
وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ الأَوْدِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، - وَهُوَ ابْنُ بِلاَلٍ - عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّ، يَقُولُ أَتَى رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ جَعْفَرٍ . غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَاحْمَارَّ وَجْهُهُ وَجَبِينُهُ وَغَضِبَ . وَزَادَ بَعْدَ قَوْلِهِ " ثُمَّ عَرِّفْهَا سَنَةً " . " فَإِنْ لَمْ يَجِئْ صَاحِبُهَا كَانَتْ وَدِيعَةً عِنْدَكَ " .
Bana Ahmed b. Osman b. Hakîm el-Evdî anlattı; bize Hâlid b. Mahled anlattı; bize Süleyman —ki o İbn Bilâl’dir— Rebî'a b. Ebî Abdurrahman’dan; o el-Münbeas’ın azatlısı Yezîd’den [naklederek] bildirdi: Zeyd b. Hâlid el-Cühenî’yi şöyle buyururken işittim: Bir adam Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem]’e geldi... [Yezîd] İsmâîl b. Ca'fer’in hadisinin bir benzerini zikretti. Ancak o [rivayetinde]: ‘[Öfkesinden] yüzü ve alnı kızardı’ dedi. Ayrıca “[Onu] bir yıl boyunca ilan et” sözünden sonra şu ilaveyi yaptı: “Şayet sahibi gelmezse, o [eşya] senin yanında bir emanet (vedîa) olsun.”