1776_2. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَنَابٍ الْمِصِّيصِيُّ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ زَكَرِيَّاءَ، عَنْ أَبِي، إِسْحَاقَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى الْبَرَاءِ فَقَالَ أَكُنْتُمْ وَلَّيْتُمْ يَوْمَ حُنَيْنٍ يَا أَبَا عُمَارَةَ فَقَالَ أَشْهَدُ عَلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا وَلَّى وَلَكِنَّهُ انْطَلَقَ أَخِفَّاءُ مِنَ النَّاسِ وَحُسَّرٌ إِلَى هَذَا الْحَىِّ مِنْ هَوَازِنَ وَهُمْ قَوْمٌ رُمَاةٌ فَرَمَوْهُمْ بِرِشْقٍ مِنْ نَبْلٍ كَأَنَّهَا رِجْلٌ مِنْ جَرَادٍ فَانْكَشَفُوا فَأَقْبَلَ الْقَوْمُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ يَقُودُ بِهِ بَغْلَتَهُ فَنَزَلَ وَدَعَا وَاسْتَنْصَرَ وَهُوَ يَقُولُ " أَنَا النَّبِيُّ لاَ كَذِبْ أَنَا ابْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبْ اللَّهُمَّ نَزِّلْ نَصْرَكَ " . قَالَ الْبَرَاءُ كُنَّا وَاللَّهِ إِذَا احْمَرَّ الْبَأْسُ نَتَّقِي بِهِ وَإِنَّ الشُّجَاعَ مِنَّا لَلَّذِي يُحَاذِي بِهِ . يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم .
Bize Ahmed b. Cenâb el-Mıssîsî anlattı; bize Îsâ b. Yûnus anlattı; Zekeriyyâ'dan; Ebu İshâk'tan; dedi ki: Bir adam Berâ'ya gelip: “Ey Ebu Umâre! Huneyn günü arkanızı dönüp kaçtınız mı?” dedi. [Berâ] şöyle dedi: “Allah'ın Nebisi sallallâhu aleyhi ve sellem'in kaçmadığına şahitlik ederim. Lakin Müslümanlardan hazırlıksız ve silahsız bazı kimseler, okçu bir topluluk olan şu Hevâzin kabilesine doğru ilerlediler. [Düşmanlar] onları çekirge sürüsü gibi bir ok yağmuruna tuttular. Bunun üzerine bizimkiler dağıldılar ve Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e doğru geldiler. Ebu Süfyân b. el-Hâris, Resulullah'ın katırını yularından tutuyordu. [Resulullah] aşağı indi, dua etti ve yardım diledi; bir yandan da şöyle diyordu: ‘Ben Nebiyim, yalan yok! Ben Abdülmuttalib'in oğluyum! Allah'ım yardımını indir!’ Berâ devamla dedi ki: Vallahi biz, savaş kızıştığında O'nunla korunurduk. Bizim en cesurumuz, O'nunla aynı hizada durabilendi.”