1812_4. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ . قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بِهَذَا الْحَدِيثِ بِطُولِهِ
Bunu bize Abdurrahman b. Bişr el-Abdî anlattı; bize Süfyân anlattı; bize İsmâîl b. Ümeyye anlattı; Saîd b. Ebî Saîd'den; Yezîd b. Hürmüz'den [naklen]; dedi ki: Necde, İbn Abbâs'a yazdı... [Ravi] hadisi benzer şekilde sevk etti. Ebu İshâk dedi ki: Bana Abdurrahman b. Bişr anlattı; bize Süfyân bu hadisi uzunca böylece anlattı.