1832_4. Hadis
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ، أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، كُلُّهُمْ عَنْ هِشَامٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . وَفِي حَدِيثِ عَبْدَةَ وَابْنِ نُمَيْرٍ فَلَمَّا جَاءَ حَاسَبَهُ . كَمَا قَالَ أَبُو أُسَامَةَ . وَفِي حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ " تَعْلَمُنَّ وَاللَّهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَأْخُذُ أَحَدُكُمْ مِنْهَا شَيْئًا " . وَزَادَ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ قَالَ بَصُرَ عَيْنِي وَسَمِعَ أُذُنَاىَ . وَسَلُوا زَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ فَإِنَّهُ كَانَ حَاضِرًا مَعِي .
Ve bize Ebu Küreyb anlattı; bize Abde, İbn Nümeyr ve Ebu Muâviye anlattı. Ve bize Ebu Bekr b. Ebî Şeybe anlattı; bize Abdürrahîm b. Süleyman anlattı. Ve bize İbn Ebî Ömer anlattı; bize Süfyân anlattı. Hepsi Hişâm'dan; bu isnad ile [naklettiler]. Abde ve İbn Nümeyr'in hadisinde: “Adam görevden gelince Nebi onun hesabını gördü” ifadesi geçer; tıpkı Ebu Üsâme'nin söylediği gibi. İbn Nümeyr'in hadisinde ise: “Vallahi, canım elinde olana yemin olsun ki; sizden birinizin ondan bir şey almayacağını mutlaka göreceksiniz!” ifadesi yer almaktadır. Süfyân'ın hadisinde ise şu ziyade vardır: “Bunu gözüm gördü, iki kulağım işitti. İsterseniz Zeyd b. Sâbit'e de sorun; zira o da benimle beraber oradaydı.”