1977_4. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ، عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، تَرْفَعُهُ قَالَ " إِذَا دَخَلَ الْعَشْرُ وَعِنْدَهُ أُضْحِيَّةٌ يُرِيدُ أَنْ يُضَحِّيَ فَلاَ يَأْخُذَنَّ شَعْرًا وَلاَ يَقْلِمَنَّ ظُفُرًا " .
Bunu bize İshâk b. İbrâhîm de anlattı; bize Süfyân haber verdi; bana Abdurrahman b. Humeyd b. Abdurrahman b. Avf, Saîd b. el-Müseyyeb’den anlattı; o da Ümmü Seleme’den radıyallahu anhâ (hadisi Nebi’ye) ulaştırarak (merfu olarak şöyle nakletti): 'On gün (Zilhicce’nin ilk on günü) girdiğinde yanında kurbanı bulunan ve onu kesmek isteyen kişi, ne (saçından/vücudundan) kıl alsın ne de tırnak kessin!'