2004_4. Hadis
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ يَحْيَى أَبِي عُمَرَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْبَذُ لَهُ الزَّبِيبُ فِي السِّقَاءِ فَيَشْرَبُهُ يَوْمَهُ وَالْغَدَ وَبَعْدَ الْغَدِ فَإِذَا كَانَ مِسَاءُ الثَّالِثَةِ شَرِبَهُ وَسَقَاهُ فَإِنْ فَضَلَ شَىْءٌ أَهْرَاقَهُ .
Bize İshâk b. İbrâhim anlattı; bize Cerîr haber verdi; el-A’meş’ten; Yahyâ Ebû Ömer’den; İbn Abbâs’tan [naklederek]; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem için su tulumunda kuru üzüm ıslatılırdı; o [da] bunu o gün, ertesi gün ve ondan sonraki gün içerdi. Üçüncü günün akşamı olunca onu [kendi] içer ve [başkalarına da] içirirdi. Eğer bir şey artarsa onu dökerdi.