2038_1. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ لَيْلَةٍ فَإِذَا هُوَ بِأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَقَالَ " مَا أَخْرَجَكُمَا مِنْ بُيُوتِكُمَا هَذِهِ السَّاعَةَ " . قَالاَ الْجُوعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " وَأَنَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَخْرَجَنِي الَّذِي أَخْرَجَكُمَا قُومُوا " . فَقَامُوا مَعَهُ فَأَتَى رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ فِي بَيْتِهِ فَلَمَّا رَأَتْهُ الْمَرْأَةُ قَالَتْ مَرْحَبًا وَأَهْلاً . فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيْنَ فُلاَنٌ " . قَالَتْ ذَهَبَ يَسْتَعْذِبُ لَنَا مِنَ الْمَاءِ . إِذْ جَاءَ الأَنْصَارِيُّ فَنَظَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَصَاحِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ مَا أَحَدٌ الْيَوْمَ أَكْرَمَ أَضْيَافًا مِنِّي - قَالَ - فَانْطَلَقَ فَجَاءَهُمْ بِعِذْقٍ فِيهِ بُسْرٌ وَتَمْرٌ وَرُطَبٌ فَقَالَ كُلُوا مِنْ هَذِهِ . وَأَخَذَ الْمُدْيَةَ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِيَّاكَ وَالْحَلُوبَ " . فَذَبَحَ لَهُمْ فَأَكَلُوا مِنَ الشَّاةِ وَمِنْ ذَلِكَ الْعِذْقِ وَشَرِبُوا فَلَمَّا أَنْ شَبِعُوا وَرَوُوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتُسْأَلُنَّ عَنْ هَذَا النَّعِيمِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمُ الْجُوعُ ثُمَّ لَمْ تَرْجِعُوا حَتَّى أَصَابَكُمْ هَذَا النَّعِيمُ " .
Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe anlattı; dedi ki: Bize Halef b. Halîfe anlattı; Yezîd b. Keysân'dan; Ebû Hâzim'den; Ebû Hureyre'den; dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir gün veya bir gece (evinden) çıktı. Bir de baktı ki Ebû Bekr ve Ömer (oradalar). Buyurdu ki: "Sizi bu saatte evlerinizden çıkaran nedir?" Dediler ki: "Açlık ey Allah'ın Resulü!" Buyurdu ki: "Ben de, nefsim elinde olana yemin olsun ki, sizi çıkaran şey beni de çıkardı. Kalkın!" Onunla beraber kalktılar. Ensar'dan bir adama geldi. Fakat o evinde değildi. (Adamın) hanımı onu görünce: "Merhaba, hoş geldin!" dedi. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona: "Falan nerede?" dedi. Kadın: "Bize tatlı su getirmeye gitti," dedi. O sırada Ensarî geldi; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e ve iki arkadaşına baktı. Sonra: "Elhamdülillah! Bugün misafirleri benden daha şerefli olan kimse yoktur," dedi. (Ebû Hureyre) dedi ki: (Adam) gitti ve onlara; içinde koruk, kuru hurma ve yaş hurma bulunan bir salkım getirdi ve: "Bundan yiyin," dedi. Ve bıçağı aldı. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona: "Sağılan (hayvana dokunmaktan) sakın!" buyurdu. Onlar için (bir koyun) kesti. Koyundan ve o salkımdan yediler ve içtiler. Doydukları ve suya kandıkları zaman Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Ebû Bekr ve Ömer'e şöyle buyurdu: "Nefsim elinde olana yemin olsun ki, Kıyamet günü bu nimetten mutlaka sorulacaksınız. Sizi evlerinizden açlık çıkardı. Sonra bu nimete kavuşmadan dönmediniz."