2138. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي خَلَفٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ أَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَنْهَى عَنْ أَنْ يُسَمَّى بِيَعْلَى وَبِبَرَكَةَ وَبِأَفْلَحَ وَبِيَسَارٍ وَبِنَافِعٍ وَبِنَحْوِ ذَلِكَ ثُمَّ رَأَيْتُهُ سَكَتَ بَعْدُ عَنْهَا فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا ثُمَّ قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَنْهَ عَنْ ذَلِكَ ثُمَّ أَرَادَ عُمَرُ أَنْ يَنْهَى عَنْ ذَلِكَ ثُمَّ تَرَكَهُ .
Bana Muhammed b. Ahmed b. Ebû Halef anlattı; bize Ravh anlattı; bize İbn Cüreyc anlattı. [İbn Cüreyc] dedi ki: Ebü’z-Zübeyr bana, Câbir b. Abdullah’ı [şöyle] derken işittiğini haber verdi: “Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem; Ya’lâ, Bereket, Eflah, Yesâr, Nâfi’ ve benzeri isimlerin verilmesini yasaklamayı düşündü [erâde]. Sonra gördüm ki [Nebî] daha sonra bu hususta sustu [sekete] ve bir şey söylemedi. Nihayet Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem [bu isimleri kesin olarak] yasaklamadan vefat etti [qubida]. Daha sonra Ömer de bunu yasaklamayı düşündü, sonra o da [bundan] vazgeçti.”