2201_4. Hadis
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَقَامَ مَعَهَا رَجُلٌ مِنَّا مَا كُنَّا نَأْبِنُهُ بِرُقْيَةٍ .
Bana Muhammed b. el-Müsenna da anlattı; bize Vehb b. Cerîr anlattı; bize Hişâm, bu isnad ile [2201_3] benzerini [nakletti]. Ancak [bu rivayette Ebû Saîd]: “Bunun üzerine bizden, rukye yapabileceğini hiç tahmin etmediğimiz [ne’binuhü] bir adam onunla birlikte kalkıp gitti” [ifadesini kullandı].