2221_1. Hadis
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، - وَتَقَارَبَا فِي اللَّفْظِ - قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ عَدْوَى " . وَيُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يُورِدُ مُمْرِضٌ عَلَى مُصِحٍّ " . قَالَ أَبُو سَلَمَةَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُهُمَا كِلْتَيْهِمَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ صَمَتَ أَبُو هُرَيْرَةَ بَعْدَ ذَلِكَ عَنْ قَوْلِهِ " لاَ عَدْوَى " . وَأَقَامَ عَلَى " أَنْ لاَ يُورِدُ مُمْرِضٌ عَلَى مُصِحٍّ " . قَالَ فَقَالَ الْحَارِثُ بْنُ أَبِي ذُبَابٍ - وَهُوَ ابْنُ عَمِّ أَبِي هُرَيْرَةَ - قَدْ كُنْتُ أَسْمَعُكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ تُحَدِّثَنَا مَعَ هَذَا الْحَدِيثِ حَدِيثًا آخَرَ قَدْ سَكَتَّ عَنْهُ كُنْتَ تَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ عَدْوَى " . فَأَبَى أَبُو هُرَيْرَةَ أَنْ يَعْرِفَ ذَلِكَ وَقَالَ " لاَ يُورِدُ مُمْرِضٌ عَلَى مُصِحٍّ " . فَمَا رَآهُ الْحَارِثُ فِي ذَلِكَ حَتَّى غَضِبَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَرَطَنَ بِالْحَبَشِيَّةِ فَقَالَ لِلْحَارِثِ أَتَدْرِي مَاذَا قُلْتُ قَالَ لاَ . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ . قُلْتُ أَبَيْتُ . قَالَ أَبُو سَلَمَةَ وَلَعَمْرِي لَقَدْ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ عَدْوَى " . فَلاَ أَدْرِي أَنَسِيَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَوْ نَسَخَ أَحَدُ الْقَوْلَيْنِ الآخَرَ
Bana Ebü’t-Tâhir ve Harmele de anlattılar —lafızları birbirine yakındır—; dediler ki: Bize İbn Vehb haber verdi; bana Yûnus, İbn Şihâb’dan haber verdi. [İbn Şihâb:] Ebû Seleme b. Abdurrahman b. Avf bana Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in: “Hastalık bulaşması [el-adva] yoktur” buyurduğunu anlattı. Yine [Ebû Seleme], Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in: “Hasta develeri olan, sağlıklı develeri olanın yanına [develerini] getirmesin [lâ yûridü mümridun alâ musıhhin]” buyurduğunu nakletmektedir. Ebû Seleme dedi ki: Ebû Hüreyre bunların her ikisini de Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den nakletmekteydi. Ancak Ebû Hüreyre daha sonra: “Hastalık bulaşması yoktur” sözünü söylemekten sustu; sadece: “Hasta develeri olan, sağlıklı develeri olanın yanına getirmesin” sözünde sebat etti. [Ebû Seleme] dedi ki: Ebû Hüreyre’nin amcasının oğlu Hâris b. Ebû Zübâb: “Ey Ebû Hüreyre! Ben senin bu hadisle birlikte başka bir hadis daha anlattığını işitiyordum ama şimdi o [hadis]den sustun. Sen Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in: ‘Hastalık bulaşması yoktur’ buyurduğunu söylerdin” dedi. Fakat Ebû Hüreyre bunu kabul etmedi ve: “Hasta develeri olan, sağlıklı develeri olanın yanına getirmesin” dedi. Hâris bu konuda onunla tartıştı, öyle ki Ebû Hüreyre öfkelendi ve Habeşçe bir şeyler mırıldandı [feratana bi’l-habeşiyyeti]. Sonra Hâris’e: “Ne dediğimi biliyor musun?” diye sordu. [Hâris]: “Hayır” dedi. Ebû Hüreyre: “Dedim ki: Kabul etmiyorum!” [hatırlamıyorum] buyurdu. Ebû Seleme dedi ki: Ömrüme yemin olsun ki Ebû Hüreyre bize Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in: “Hastalık bulaşması yoktur” buyurduğunu anlatırdı. Ebû Hüreyre [sonradan] mı unuttu yoksa bu iki sözden biri diğerini mi nesh etti [geçersiz kıldı], bilemiyorum.