421_1. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ أَتُصَلِّي بِالنَّاسِ فَأُقِيمُ قَالَ نَعَمْ . قَالَ فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فِي الصَّلاَةِ فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِي الصَّفِّ فَصَفَّقَ النَّاسُ - وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يَلْتَفِتُ فِي الصَّلاَةِ - فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ التَّصْفِيقَ الْتَفَتَ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِ امْكُثْ مَكَانَكَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ أَبُو بَكْرٍ حَتَّى اسْتَوَى فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ " يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لِي رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمُ التَّصْفِيقَ مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيُسَبِّحْ فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ وَإِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ " .
Yahyâ b. Yahyâ bana tahdis etti; dedi ki: Mâlik’e okudum; [o da] Ebû Hâzim’den; [o da] Sehl b. Sa‘d es-Sâidî’den [naklederek] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, aralarını düzeltmek için Amr b. Avf oğullarına gitti. Namaz vakti geldi. Müezzin Ebû Bekir’e gelip: “İnsanlara namaz kıldırır mısın? Kamet getireyim mi?” dedi. [Ebû Bekir]: “Evet” dedi. [Ravi] dedi ki: Ebû Bekir namaz kıldırırken Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem geldi. İnsanlar namazdaydı. [Resulullah] ilerleyerek safın içinde durdu. İnsanlar el çırpmaya başladılar. -Ebû Bekir ise namazda arkasına dönüp bakmazdı.- İnsanlar el çırpmayı çoğaltınca arkasına döndü ve Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i gördü. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona: “Yerinde dur” diye işaret etti. Bunun üzerine Ebû Bekir ellerini kaldırdı ve Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in kendisine bu işi emretmesinden dolayı Allah azze ve celle’ye hamd etti. Sonra Ebû Bekir safa girinceye kadar geri çekildi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem öne geçti ve namazı kıldırdı. Namazdan ayrılınca: “Ey Ebû Bekir! Ben sana emrettiğim halde durmana ne engel oldu?” buyurdu. Ebû Bekir: “Ebû Kuhâfe oğluna, Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in önünde namaz kıldırmak yaraşmazdı” dedi. Bunun üzerine Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: “Size ne oluyor ki el çırpmayı çoğalttınız? Kimin namazında başına bir şey gelirse tesbih etsin. Çünkü o tesbih ettiği zaman kendisine dönülüp bakılır. El çırpmak ise ancak kadınlar içindir” buyurdu.