421_2. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي حَازِمٍ - وَقَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ - كِلاَهُمَا عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، بِمِثْلِ حَدِيثِ مَالِكٍ . وَفِي حَدِيثِهِمَا فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَرَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ .
Kuteybe b. Saîd bize tahdis etti; Abdülazîz -yani İbn Ebî Hâzim- bize tahdis etti. (H) Ve Kuteybe bize tahdis etti; Yakûb -yani İbn Abdurrahman el-Kârî- bize tahdis etti; her ikisi de Ebû Hâzim’den; [o da] Sehl b. Sa‘d’dan; Mâlik hadisinin benzerini [naklettiler]. İkisinin hadisinde şöyle geçmektedir: “Ebû Bekir ellerini kaldırdı, Allah’a hamd etti ve safın içinde duruncaya kadar geri geri çekildi.”