512_5. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ عَدَلْتُمُونَا بِالْكِلاَبِ وَالْحُمُرِ لَقَدْ رَأَيْتُنِي مُضْطَجِعَةً عَلَى السَّرِيرِ فَيَجِيءُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَتَوَسَّطُ السَّرِيرَ فَيُصَلِّي فَأَكْرَهُ أَنْ أَسْنَحَهُ فَأَنْسَلُّ مِنْ قِبَلِ رِجْلَىِ السَّرِيرِ حَتَّى أَنْسَلَّ مِنْ لِحَافِي .
İshak b. İbrahim bize anlattı [ve] dedi ki: Cerir bize haber verdi. Mansur'dan; [o] İbrahim'den; [o] Esved'den; [o da] Aişe'den [naklederek] anlattı ki: [Aişe] dedi ki: “Bizi köpekler ve eşeklerle bir tuttunuz! Kendimi [karyola] serir üzerinde yatar halde gördüm. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem gelir seririn ortasına durur, namaz kılardı. Ben [onun] önünde durmayı (ona engel olmayı) istemezdim; bu yüzden yorganımdan sıyrılana dek seririn ayakları tarafından sıyrılıp çıkardım.”