2307_3. Hadis
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، ح وَحَدَّثَنِيهِ يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْحَارِثِ - قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَفِي حَدِيثِ ابْنِ جَعْفَرٍ قَالَ فَرَسًا لَنَا . وَلَمْ يَقُلْ لأَبِي طَلْحَةَ . وَفِي حَدِيثِ خَالِدٍ عَنْ قَتَادَةَ سَمِعْتُ أَنَسًا .
Bize bu [hadisi] Muhammed b. el-Müsennâ ve İbn Beşşâr da anlattılar; dediler ki: Bize Muhammed b. Ca’fer anlattı. (H) Bana Yahyâ b. Habîb de anlattı; bize Hâlid —yani İbn el-Hâris— anlattı. Her ikisi de (Muhammed b. Ca’fer ve Hâlid) bize Şu’be’den bu isnad ile rivayet ettiler. İbn Ca’fer’in hadisinde râvi (Enes): «Bize ait bir atı...» dedi; «Ebû Talha’ya ait» demedi. Hâlid’in hadisinde ise Katâde’den [naklen]: «Enes’i işittim» ifadesi yer almaktadır.