2330_2. Hadis
وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ صَخْرٍ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا حَبَّانٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ وَلاَ مَسِسْتُ دِيبَاجَةً وَلاَ حَرِيرَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ شَمَمْتُ مِسْكَةً وَلاَ عَنْبَرَةً أَطْيَبَ مِنْ رَائِحَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Bana Ahmed b. Saîd b. Sahr ed-Dârimî de anlattı; bize Habbân anlattı; bize Hammâd anlattı; bize Sâbit, Enes'ten [naklen] anlattı; [Enes] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in teni parlak beyazdı; teri sanki inci gibiydi. Yürüdüğünde öne doğru eğilerek [canlı] yürürdü. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in avucundan daha yumuşak ne bir dibaca ne de bir ipeğe dokundum. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in kokusundan daha güzel ne bir misk ne de bir anber kokladım.