2340_1. Hadis
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، قَالَ قُلْتُ لَهُ أَرَأَيْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ كَانَ أَبْيَضَ مَلِيحَ الْوَجْهِ . قَالَ مُسْلِمُ بْنُ الْحَجَّاجِ مَاتَ أَبُو الطُّفَيْلِ سَنَةَ مِائَةٍ وَكَانَ آخِرَ مَنْ مَاتَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Bize Saîd b. Mansûr anlattı; bize Hâlid b. Abdillâh, el-Cüreyrî’den nakletti. (el-Cüreyrî) dedi ki: Ebû’t-Tufeyl’e: «Sen Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i gördün mü?» diye sordum. (Ebû’t-Tufeyl): «Evet, o beyaz (tenli) ve güzel yüzlü bir zat idi» dedi. Müslim b. el-Haccâc dedi ki: ‘Ebû’t-Tufeyl yüz senesinde (vefat etti) ve o, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından en son vefat eden kimsedir.’