2451. Hadis
حَدَّثَنِي عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الْقَيْسِيُّ، كِلاَهُمَا عَنِ الْمُعْتَمِرِ، - قَالَ ابْنُ حَمَّادٍ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، - قَالَ سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، عَنْ سَلْمَانَ، قَالَ لاَ تَكُونَنَّ إِنِ اسْتَطَعْتَ أَوَّلَ مَنْ يَدْخُلُ السُّوقَ وَلاَ آخِرَ مَنْ يَخْرُجُ مِنْهَا فَإِنَّهَا مَعْرَكَةُ الشَّيْطَانِ وَبِهَا يَنْصِبُ رَايَتَهُ . قَالَ وَأُنْبِئْتُ أَنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَتَى نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ أُمُّ سَلَمَةَ - قَالَ - فَجَعَلَ يَتَحَدَّثُ ثُمَّ قَامَ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأُمِّ سَلَمَةَ " مَنْ هَذَا " . أَوْ كَمَا قَالَ قَالَتْ هَذَا دِحْيَةُ - قَالَ - فَقَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ ايْمُ اللَّهِ مَا حَسِبْتُهُ إِلاَّ إِيَّاهُ حَتَّى سَمِعْتُ خُطْبَةَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخْبِرُ خَبَرَنَا أَوْ كَمَا قَالَ قَالَ فَقُلْتُ لأَبِي عُثْمَانَ مِمَّنْ سَمِعْتَ هَذَا قَالَ مِنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ .
Bize Ebû Bekir b. Ebî Şeybe anlattı; bize Abdullah b. Nümeyr anlattı; (H) bize İbn Nümeyr anlattı; bize babam anlattı; bize Zekeriyyâ anlattı; Firâs’tan; Âmir’den; Mesrûk’tan; Âişe’den; dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem kızı Fatıma’yı çağırdı ve ona gizlice bir şey söyledi; bunun üzerine [Fatıma] ağladı. Sonra yine gizlice bir şey söyledi; bu sefer [Fatıma] güldü. Âişe: “Fatıma’ya: ‘Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in sana gizlice söylediği o şey neydi ki önce ağladın, sonra fısıldayınca da güldün?’ diye sordum. Fatıma şöyle cevap verdi: ‘Bana vefat edeceğini haber verdi, ben de ağladım. Sonra Ehl-i Beyti arasından ona ilk kavuşacak olanın ben olduğumu haber verdi; bunun üzerine de güldüm.’” dedi.