532. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ عَدِيٍّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ النَّجْرَانِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي جُنْدَبٌ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ أَنْ يَمُوتَ بِخَمْسٍ وَهُوَ يَقُولُ " إِنِّي أَبْرَأُ إِلَى اللَّهِ أَنْ يَكُونَ لِي مِنْكُمْ خَلِيلٌ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدِ اتَّخَذَنِي خَلِيلاً كَمَا اتَّخَذَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلاً وَلَوْ كُنْتُ مُتَّخِذًا مِنْ أُمَّتِي خَلِيلاً لاَتَّخَذْتُ أَبَا بَكْرٍ خَلِيلاً أَلاَ وَإِنَّ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ كَانُوا يَتَّخِذُونَ قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ وَصَالِحِيهِمْ مَسَاجِدَ أَلاَ فَلاَ تَتَّخِذُوا الْقُبُورَ مَسَاجِدَ إِنِّي أَنْهَاكُمْ عَنْ ذَلِكَ " .
Ebu Bekir b. Ebi Şeybe ve İshak b. İbrahim bize anlattılar. Lafız Ebu Bekir'e aittir. İshak: “Bize haber verdi” dedi; Ebu Bekir ise: “Bize anlattı” dedi [ki]: Zekeriya b. Adi bize Ubeydullah b. Amr'dan; [o] Zeyd b. Ebi Üneyse'den; [o] Amr b. Mürre'den, [o da] Abdullah b. El-Haris en-Necranî'den [naklederek] anlattı. [Abdullah] dedi ki: Cündeb bana anlattı [ve] dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i vefat etmeden beş [gün] önce şöyle buyururken işittim: “Ben, sizden bir halilim (dostum) olmasından Allah'a sığınırım. Çünkü Allah Teala, İbrahim'i halil edindiği gibi beni de halil edindi. Eğer ümmetimden bir halil edinecek olsaydım, mutlaka Ebu Bekir'i halil edinirdim. Dikkat edin! Sizden öncekiler peygamberlerinin ve salih kimselerinin kabirlerini mescid ediniyorlardı. Sakın ha! Kabirleri mescid edinmeyin. Ben sizi bundan nehyediyorum.”