2746. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَجَعْفَرُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ جَعْفَرٌ حَدَّثَنَا وَقَالَ، يَحْيَى أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ، عَنْ إِيَادٍ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَيْفَ تَقُولُونَ بِفَرَحِ رَجُلٍ انْفَلَتَتْ مِنْهُ رَاحِلَتُهُ تَجُرُّ زِمَامَهَا بِأَرْضٍ قَفْرٍ لَيْسَ بِهَا طَعَامٌ وَلاَ شَرَابٌ وَعَلَيْهَا لَهُ طَعَامٌ وَشَرَابٌ فَطَلَبَهَا حَتَّى شَقَّ عَلَيْهِ ثُمَّ مَرَّتْ بِجِذْلِ شَجَرَةٍ فَتَعَلَّقَ زِمَامُهَا فَوَجَدَهَا مُتَعَلِّقَةً بِهِ " . قُلْنَا شَدِيدًا يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا وَاللَّهِ لَلَّهُ أَشَدُّ فَرَحًا بِتَوْبَةِ عَبْدِهِ مِنَ الرَّجُلِ بِرَاحِلَتِهِ " . قَالَ جَعْفَرٌ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ إِيَادٍ عَنْ أَبِيهِ .
Bize Yahyâ b. Yahyâ ve Ca'fer b. Humeyd anlattılar. Ca'fer: "Bize anlattı" dedi; Yahyâ ise: "Bize haber verdi" dedi. [Her ikisi de]: Bize Ubeydullâh b. İyâd b. Lakît, İyâd'dan; o da el-Berâ b. Âzib'den [naklederek] anlattı; [el-Berâ] dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Binek hayvanı (râhile) yularını (zimâm) sürükleyerek, içinde yiyecek ve içecek bulunmayan ıssız bir arazide (kafr) elinden kaçıp giden; [hayvanın] üzerinde ise yiyeceği ve içeceği bulunan; onu [bulmak için arayıp] nihayet [yorgunluktan bu durum] kendisine ağır gelen; sonra [hayvanı] bir ağaç kütüğüne (cidl) rastlayıp yuları ona takılan ve [adamın da] onu oraya takılmış halde bulduğu kimsenin sevinci hakkında ne dersiniz?" Biz: "[Sevinci] çoktur (şiddetlidir), ya Resulullah!" dedik. Bunun üzerine Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Haberiniz olsun ki; Vallahi, Allah'ın kulunun tövbesine olan sevinci, bu adamın hayvanına [kavuştuğundaki] sevincinden çok daha fazladır" buyurdu. Ca'fer: "Bize Ubeydullâh b. İyâd, babasından anlattı" dedi.