2880_2. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَسَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَابْنُ، أَبِي عُمَرَ قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . وَزَادُوا فِي الإِسْنَادِ عَنْ سُفْيَانَ، فَقَالُوا عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ حَبِيبَةَ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ، .
Bize Ebû Bekr b. Ebî Şeybe, Saîd b. Amr el-Eş'asî, Züheyr b. Harb ve İbn Ebî Ömer anlattılar; [dediler ki:] Süfyân bize ez-Zührî'den bu isnad ile naklen anlattı. Süfyân'dan [nakledilen] isnada şunu da eklediler: ‘Zeyneb bint Ebî Seleme'den, o Habîbe'den, o Ümmü Habîbe'den, o da Zeyneb bint Cahş'tan...’”