201. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، وَدَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ أُقِيمَتْ صَلاَةُ الْعِشَاءِ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي حَاجَةً . فَقَامَ يُنَاجِيهِ حَتَّى نَعَسَ الْقَوْمُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ وَلَمْ يَذْكُرْ وُضُوءًا .
Bize Mûsâ b. İsmâîl ve Dâvûd b. Şebîb anlattılar; dediler ki: Bize Hammâd b. Seleme anlattı; Sâbit el-Bünânî'den; Enes b. Mâlik'ten; [o] dedi ki: “Yatsı namazı için kamet getirildi. [Bu sırada] bir adam ayağa kalkıp, ‘Ey Allah'ın Resûlü! Benim bir ihtiyacım var’ dedi. Bunun üzerine [Resûlullah] ayağa kalktı ve topluluk –veya topluluğun bir kısmı– uyuklayana kadar [o adamla] gizlice konuştu. Sonra onlara namaz kıldırdı; [ancak râvî, Resûlullah'ın yeniden] abdest [aldığından] bahsetmedi.”