330. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمَوْصِلِيُّ أَبُو عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْعَبْدِيُّ، أَخْبَرَنَا نَافِعٌ، قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي حَاجَةٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَضَى ابْنُ عُمَرَ حَاجَتَهُ فَكَانَ مِنْ حَدِيثِهِ يَوْمَئِذٍ أَنْ قَالَ مَرَّ رَجُلٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سِكَّةٍ مِنَ السِّكَكِ وَقَدْ خَرَجَ مِنْ غَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ حَتَّى إِذَا كَادَ الرَّجُلُ أَنْ يَتَوَارَى فِي السِّكَّةِ ضَرَبَ بِيَدَيْهِ عَلَى الْحَائِطِ وَمَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ ثُمَّ ضَرَبَ ضَرْبَةً أُخْرَى فَمَسَحَ ذِرَاعَيْهِ ثُمَّ رَدَّ عَلَى الرَّجُلِ السَّلاَمَ وَقَالَ " إِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ السَّلاَمَ إِلاَّ أَنِّي لَمْ أَكُنْ عَلَى طُهْرٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ حَدِيثًا مُنْكَرًا فِي التَّيَمُّمِ . قَالَ ابْنُ دَاسَةَ قَالَ أَبُو دَاوُدَ لَمْ يُتَابَعْ مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ فِي هَذِهِ الْقِصَّةِ عَلَى ضَرْبَتَيْنِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرَوَوْهُ فِعْلَ ابْنِ عُمَرَ .
Bize Ahmed b. İbrâhim el-Mevsılî Ebû Ali anlattı; bize Muhammed b. Sâbit el-Abdî haber verdi; bize Nâfi’ haber verdi; dedi ki: İbn Ömer ile birlikte bir ihtiyaç için İbn Abbâs’a gittim. İbn Ömer ihtiyacını giderdi. O gün anlattığı hadislerden biri de şuydu: “Bir adam sokaklardan birinde Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e rastladı. [Resûlullah] duvaletten (gâit) veya küçük abdestten (bevl) yeni çıkmıştı. Adam O’na selâm verdi; ancak [Resûlullah] selâmını almadı. Nihayet adam sokakta neredeyse gözden kaybolacakken, [Resûlullah] ellerini duvara (hâit) vurdu ve onlarla yüzünü meshetti. Sonra bir vuruş daha yaptı ve kollarını (zirâayhi) meshetti. Sonra adamın selâmını aldı ve: ‘Selâmını almama engel olan tek şey, temiz (tuhur) üzere olmayışımdı’ buyurdu.” Ebû Dâvûd dedi ki: Ahmed b. Hanbel’i şöyle derken işittim: “Muhammed b. Sâbit, teyemmüm konusunda münker bir hadis rivayet etmiştir.” İbn Dâse dedi ki: Ebû Dâvûd şöyle dedi: “Bu kıssada Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’den nakledilen ‘iki vuruş’ (darbeteyn) hususunda Muhammed b. Sâbit’e tâbi olunmamıştır (tek kalmıştır). Diğerleri bunu İbn Ömer’in kendi fiili olarak rivayet etmişlerdir.”