48. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ قُلْتُ أَرَأَيْتَ تَوَضُّؤَ ابْنِ عُمَرَ لِكُلِّ صَلاَةٍ طَاهِرًا وَغَيْرَ طَاهِرٍ عَمَّ ذَاكَ فَقَالَ حَدَّثَتْنِيهِ أَسْمَاءُ بِنْتُ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي عَامِرٍ حَدَّثَهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُمِرَ بِالْوُضُوءِ لِكُلِّ صَلاَةٍ طَاهِرًا وَغَيْرَ طَاهِرٍ فَلَمَّا شَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ أُمِرَ بِالسِّوَاكِ لِكُلِّ صَلاَةٍ فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَرَى أَنَّ بِهِ قُوَّةً فَكَانَ لاَ يَدَعُ الْوُضُوءَ لِكُلِّ صَلاَةٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ رَوَاهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ .
Bize Muhammed b. Avf et-Tâî anlattı; dedi ki: Bize Ahmed b. Hâlid anlattı; dedi ki: Bize Muhammed b. İshâk anlattı; Muhammed b. Yahyâ b. Habbân'dan; o da Abdullâh b. Abdullâh b. Ömer'den naklen anlattı; [Abdullâh] dedi ki: “İbn Ömer'in abdestli olsun veya olmasın her namaz için abdest alması hakkında ne dersin, bu nedendir?” diye sordum. O şöyle cevap verdi: “Esmâ bint Zeyd b. el-Hattâb bana anlattı ki; Abdullâh b. Hanzala b. Ebî Âmir ona; Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in başlangıçta abdestli olsun veya olmasın her namaz için abdest almakla emrolunduğunu nakletmiş. Bu emir ona ağır gelince her namaz için misvak kullanmakla emrolundu. İbn Ömer ise kendisinde güç gördüğü için her namaz için abdest almayı bırakmazdı.” Ebû Dâvûd dedi ki: İbrâhîm b. Sa'd bunu Muhammed b. İshâk'tan: “Ubeydullâh b. Abdullâh” diyerek rivayet etti.