1705. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ زَادَ " سِقَاؤُهَا تَرِدُ الْمَاءَ وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ " . وَلَمْ يَقُلْ " خُذْهَا " . فِي ضَالَّةِ الشَّاءِ وَقَالَ فِي اللُّقَطَةِ " عَرِّفْهَا سَنَةً فَإِنْ جَاءَ صَاحِبُهَا وَإِلاَّ فَشَأْنَكَ بِهَا " . وَلَمْ يَذْكُرِ " اسْتَنْفِقْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ وَسُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ وَحَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ رَبِيعَةَ مِثْلَهُ لَمْ يَقُولُوا " خُذْهَا " .
Bize İbnü's-Serh anlattı; bize İbn Vehb anlattı; bana Mâlik haber verdi; [aynı] isnad ve [aynı] mânâ ile naklederek [bazı farklar zikretmiştir]. [Deve hakkında]: “Onun su tulumu (sikâ') [yanındadır]; suya gider ve ağaçlardan yer.” cümlesini ekledi. Kaybolmuş koyun (dâlletü'ş-şâ') hakkında “Onu al!” demedi. Buluntu eşya (lukata) hakkında ise: “Onu bir yıl ilan et; eğer sahibi gelirse [ver], aksi takdirde o artık senin işindir (dilediğin gibi tasarruf et)!” buyurdu. “Onu harca” [sözünü] zikretmedi. Ebu Davud dedi ki: “et-Sevrî, Süleymân b. Bilâl ve Hammâd b. Seleme de Rebîa'dan bunun benzerini rivayet etmişlerdir; onlar da ‘Onu al!’ dememişlerdir.”