1948. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنُ فَيَّاضٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ السَّخْتِيَانِيُّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنِ ابْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمَّاهُ ابْنُ عَوْنٍ فَقَالَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ .
Bize Muhammed b. Yahya b. Fayyâz anlattı; bize Abdülvehhâb anlattı; bize Eyyûb es-Sahtiyânî anlattı; Muhammed b. Sirîn'den; İbn Ebi Bekre'den; Ebu Bekre'den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den [nakledildiğine göre önceki hadisin] manasıyla [rivayet etti]. Ebu Davud dedi ki: İbn Avn, bu hadiste ravinin adını zikretti ve: ‘Abdurrahman b. Ebi Bekre'den, Ebu Bekre'den’ dedi.