2135. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي الزِّنَادِ - عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ يَا ابْنَ أُخْتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاَ يُفَضِّلُ بَعْضَنَا عَلَى بَعْضٍ فِي الْقَسْمِ مِنْ مُكْثِهِ عِنْدَنَا وَكَانَ قَلَّ يَوْمٌ إِلاَّ وَهُوَ يَطُوفُ عَلَيْنَا جَمِيعًا فَيَدْنُو مِنْ كُلِّ امْرَأَةٍ مِنْ غَيْرِ مَسِيسٍ حَتَّى يَبْلُغَ إِلَى الَّتِي هُوَ يَوْمُهَا فَيَبِيتُ عِنْدَهَا وَلْقَدْ قَالَتْ سَوْدَةُ بِنْتُ زَمْعَةَ حِينَ أَسَنَّتْ وَفَرِقَتْ أَنْ يُفَارِقَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ يَوْمِي لِعَائِشَةَ . فَقَبِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا قَالَتْ نَقُولُ فِي ذَلِكَ أَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى وَفِي أَشْبَاهِهَا أُرَاهُ قَالَ { وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا } .
Bize Ahmed b. Yûnus anlattı; bize Abdurrahman —yani İbn Ebî'z-Zinâd— anlattı; Hişâm b. Urve'den; babasından; [nakledildiğine göre] Âişe şöyle demiştir: “Ey kız kardeşimin oğlu! Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, yanımızda kalma süresinin taksiminde hiçbirimizi diğerimizden üstün tutmazdı. Hemen her gün hepimizi dolaşır, [cinsel] temas (mesîs) kurmadan her bir hanımına uğrardı. En sonunda o gün sıra kimdeyse onun yanına varır ve geceyi onun yanında geçirirdi. Sevde bint Zem'a yaşlanıp da Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in kendisinden ayrılmasından endişe edince: ‘Ey Allah'ın Resulü! Benim günümü Âişe'ye verdim,’ dedi. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem de bunu ondan kabul etti.” [Âişe devamla] dedi ki: “Biz, Allah Teâlâ'nın bu ve benzeri durumlar hakkında: { وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا } “Eğer bir kadın kocasının geçimsizliğinden (nuşûz) ... korkarsa...” ayetini indirdiğini söylüyoruz.”