2159. Hadis
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَ " حَتَّى يَسْتَبْرِئَهَا بِحَيْضَةٍ " . زَادَ فِيهِ { بِحَيْضَةٍ وَهُوَ وَهَمٌ مِنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، وَهُوَ صَحِيحٌ فِي حَدِيثِ أَبِي سَعِيدٍ زَادَ } " وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يَرْكَبْ دَابَّةً مِنْ فَىْءِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى إِذَا أَعْجَفَهَا رَدَّهَا فِيهِ وَمَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلاَ يَلْبَسْ ثَوْبًا مِنْ فَىْءِ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى إِذَا أَخْلَقَهُ رَدَّهُ فِيهِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْحَيْضَةُ لَيْسَتْ بِمَحْفُوظَةٍ وَهُوَ وَهَمٌ مِنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ .
Bize Saîd b. Mansûr anlattı; bize Ebû Muâviye anlattı; İbn İshâk'tan; [nakledildiğine göre o] bu hadis hakkında [şöyle] demiştir: “...Bir defa adet görünceye (bi haydah) kadar...” [Râvi bu rivayete şunu] ekledi —fakat ‘bir hayız’ ifadesi Ebû Muâviye'nin bir vehmidir (yanılgısıdır); oysa aynı ifade Ebû Saîd hadisinde sahihtir—: “Allah'a ve ahiret gününe iman eden bir kimse, Müslümanların fey'inden (ganimetinden/fey') olan bir binek hayvanına binip de onu zayıf düşürünceye (a'cefehâ) kadar kullandıktan sonra [tekrar fey' mallarına] iade etmesin. Yine Allah'a ve ahiret gününe iman eden biri, Müslümanların fey'inden olan bir elbiseyi eskitinceye (ahlaqahû) kadar giydikten sonra onu [tekrar] fey'e iade etmesin.” Ebû Dâvud dedi ki: “ ‘Bir defa adet görme’ (haydah) ifadesi mahfuz (korunmuş/güvenilir) bir rivayet değildir; bu Ebû Muâviye'nin bir vehmidir (vehem).”