2264. Hadis
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ سَلْمٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي الذَّيَّالِ - حَدَّثَنِي بَعْضُ، أَصْحَابِنَا عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ مُسَاعَاةَ فِي الإِسْلاَمِ مَنْ سَاعَى فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَدْ لَحِقَ بِعَصَبَتِهِ وَمَنِ ادَّعَى وَلَدًا مِنْ غَيْرِ رِشْدَةٍ فَلاَ يَرِثُ وَلاَ يُورَثُ " .
Bize Ya’kūb b. İbrâhim anlattı; bize Mu’temir anlattı; Selm’den -yani İbn Ebî’z-Zeyyâl-; arkadaşlarımızdan biri bana anlattı; Saîd b. Cübeyr’den; İbn Abbâs’tan [nakledildiğine göre]; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “İslam’da müsâât (zina yoluyla neseb iddia etme) yoktur. Kim cahiliye döneminde müsâât yapmışsa, [o çocuk] kendi asabesine (babasının akrabalarına) dahil olmuştur. Kim de nikah dışı (gayrimeşru) bir ilişkiden doğan bir çocuğun kendi çocuğu olduğunu iddia ederse, o [çocuk] ne [iddia edene] mirasçı olur ne de kendisine mirasçı olunur.”