2653. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عُمَيْسٍ، عَنِ ابْنِ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَيْنٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ - وَهُوَ فِي سَفَرٍ - فَجَلَسَ عِنْدَ أَصْحَابِهِ ثُمَّ انْسَلَّ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اطْلُبُوهُ فَاقْتُلُوهُ " . قَالَ فَسَبَقْتُهُمْ إِلَيْهِ فَقَتَلْتُهُ وَأَخَذْتُ سَلَبَهُ فَنَفَّلَنِي إِيَّاهُ .
el-Hasen b. Ali bize anlattı; bize Ebû Nuaym anlattı; dedi ki: Bize Ebû Umays, (İyâs) b. Seleme b. el-Ekva'dan; o da babasından [naklederek] şöyle demiştir: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem bir seferde iken müşriklerden bir casus geldi. Önce Sahâbenin yanında (biraz) oturdu, sonra gizlice savuşup gitti. Bunun üzerine Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem: "Onu arayıp (bulun ve) öldürün!" buyurdu. [Seleme] dedi ki: Herkesten önce davranıp ona yetiştim ve onu öldürdüm. Eşyalarını (selebini) aldım, Resûlullah da onları bana nefel (ekstra ganimet) olarak verdi.