2727. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى أَبُو صَالِحٍ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ زَائِدَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ صَيْفِيٍّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ يَسْأَلُهُ عَنْ كَذَا، وَكَذَا، وَذَكَرَ، أَشْيَاءَ وَعَنِ الْمَمْلُوكِ، أَلَهُ فِي الْفَىْءِ شَىْءٌ وَعَنِ النِّسَاءِ، هَلْ كُنَّ يَخْرُجْنَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهَلْ لَهُنَّ نَصِيبٌ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَوْلاَ أَنْ يَأْتِيَ أُحْمُوقَةً مَا كَتَبْتُ إِلَيْهِ أَمَّا الْمَمْلُوكُ فَكَانَ يُحْذَى وَأَمَّا النِّسَاءُ فَقَدْ كُنَّ يُدَاوِينَ الْجَرْحَى وَيَسْقِينَ الْمَاءَ .
Bize Mahbûb b. Mûsâ Ebû Sâlih anlattı: [Dedi ki:] Bize Ebû İshâk el-Fezârî, Zâide'den; o el-A'meş'ten; o el-Muhtâr b. Sayfî'den; o da Yezîd b. Hurmuz'dan radıyallahu anh [naklederek] anlattı: Dedi ki: Necde (el-Harûrî), İbn Abbâs'a mektup yazarak şunları ve şunları -birçok şeyi zikrederek- sordu: 'Kölenin fey'de (ganimette) bir hakkı var mıdır? Kadınlar Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile beraber (savaşa) çıkarlar mıydı ve onlar için (ganimetten) bir pay var mıydı?' İbn Abbâs (ona cevap olarak) dedi ki: 'Eğer (cevap vermediğim takdirde) bir ahmaklık (hata) işlemesinden korkmasaydım ona (mektup) yazmazdım. Köleye gelince; ona (ganimetten pay değil, gönlünü hoş edecek) bir atiyye (hediye) verilirdi. Kadınlara gelince; onlar yaralıları tedavi ederler ve (gazilere) su verirlerdi.'