2872. Hadis
حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، أَنَّ خَالِدَ بْنَ الْحَارِثِ، حَدَّثَهُمْ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ، - يَعْنِي الْمُعَلِّمَ - عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنِّي فَقِيرٌ لَيْسَ لِي شَىْءٌ وَلِي يَتِيمٌ . قَالَ فَقَالَ " كُلْ مِنْ مَالِ يَتِيمِكَ غَيْرَ مُسْرِفٍ وَلاَ مُبَادِرٍ وَلاَ مُتَأَثِّلٍ " .
Humeyd b. Mes'ade bize haber verdi; Hâlid b. el-Hâris onlara anlattı; Hüseyin -yani el-Muallim- bize anlattı; Amr b. Şuayb’dan; babasından; o da dedesinden -naklettiğine göre- bir adam Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’e geldi ve: “Ben fakirim, hiçbir şeyim yok; (yanımda da) bir yetim var” dedi. (Resûlullah) buyurdu ki: “İsraf etmeden, (yetim büyüyüp malını elinden alacak diye) acele etmeden ve (kendine mal/sermaye) edinmeden yetiminin malından ye!”