2881. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّيَ افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا وَلَوْلاَ ذَلِكَ لَتَصَدَّقَتْ وَأَعْطَتْ أَفَيُجْزِئُ أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " نَعَمْ فَتَصَدَّقِي عَنْهَا " .
Mûsâ b. İsmâîl bize anlattı; Hammâd bize anlattı; Hişâm’dan; babasından; o da Âişe’den -naklettiğine göre- bir kadın: “Yâ Resûlallah! Annem ansızın (bir şey söyleyemeden) vefat etti. Eğer (vakti olsaydı) konuşur, sadaka verir ve bağışta bulunurdu. Onun adına sadaka versem (borcu) ödenmiş olur mu?” dedi. Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem: “Evet, onun adına sadaka ver!” buyurdu.