2882. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَاقَ، أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّي تُوُفِّيَتْ أَفَيَنْفَعُهَا إِنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا فَقَالَ " نَعَمْ " . قَالَ فَإِنَّ لِي مَخْرَفًا وَإِنِّي أُشْهِدُكَ أَنِّي قَدْ تَصَدَّقْتُ بِهِ عَنْهَا .
Ahmed b. Menî’ bize anlattı; Ravh b. Ubâde bize anlattı; Zekeriyyâ b. İshâk bize anlattı; Amr b. Dînâr bize haber verdi; İkrime’den; o da İbn Abbâs’tan -naklettiğine göre- bir adam: “Yâ Resûlallah! Annem vefat etti; onun adına sadaka versem ona faydası olur mu?” dedi. (Resûlullah) “Evet” buyurdu. (Adam:) “Benim bir meyve bahçem (mahrif) var; seni şahit tutuyorum ki onu annem adına sadaka olarak bağışladım” dedi.