552. Hadis
حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ، عَنْ أَبِي رَزِينٍ، عَنِ ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ، أَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ شَاسِعُ الدَّارِ وَلِي قَائِدٌ لاَ يُلاَئِمُنِي فَهَلْ لِي رُخْصَةٌ أَنْ أُصَلِّيَ فِي بَيْتِي قَالَ " هَلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " لاَ أَجِدُ لَكَ رُخْصَةً " .
Bize Süleyman b. Harb anlattı; bize Hammâd b. Zeyd anlattı; Âsım b. Behdele'den; Ebû Razîn'den; İbn Ümmi Mektûm'dan [nakledildiğine göre] kendisi Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'e sordu ve şöyle dedi: “Ey Allah'ın Resulü! Şüphesiz ben gözleri görmeyen, evi de uzak olan bir adamım. Bana uygun bir rehberim de yok. Evimde namaz kılmam için bana bir ruhsat var mıdır?” [Peygamber]: “Ezanı işitiyor musun?” buyurdu. [İbn Ümmi Mektûm]: ‘Evet.’ dedi. [Peygamber]: “Senin için bir ruhsat bulamıyorum.” buyurdu.