704. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَحْسَبُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى غَيْرِ سُتْرَةٍ فَإِنَّهُ يَقْطَعُ صَلاَتَهُ الْكَلْبُ وَالْحِمَارُ وَالْخِنْزِيرُ وَالْيَهُودِيُّ وَالْمَجُوسِيُّ وَالْمَرْأَةُ وَيُجْزِئُ عَنْهُ إِذَا مَرُّوا بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى قَذْفَةٍ بِحَجَرٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي نَفْسِي مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ شَىْءٌ كُنْتُ أُذَاكِرُ بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَغَيْرَهُ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا جَاءَ بِهِ عَنْ هِشَامٍ وَلاَ يَعْرِفُهُ وَلَمْ أَرَ أَحَدًا يُحَدِّثُ بِهِ عَنْ هِشَامٍ وَأَحْسَبُ الْوَهَمَ مِنَ ابْنِ أَبِي سَمِينَةَ - يَعْنِي مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ الْبَصْرِيَّ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ - وَالْمُنْكَرُ فِيهِ ذِكْرُ الْمَجُوسِيِّ وَفِيهِ " عَلَى قَذْفَةٍ بِحَجَرٍ " . وَذِكْرُ الْخِنْزِيرِ وَفِيهِ نَكَارَةٌ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَلَمْ أَسْمَعْ هَذَا الْحَدِيثَ إِلاَّ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ وَأَحْسَبُهُ وَهِمَ لأَنَّهُ كَانَ يُحَدِّثُنَا مِنْ حِفْظِهِ .
Bize Muhammed b. İsmâîl el-Basrî anlattı; bize Muâz anlattı; bize Hişâm anlattı; Yahyâ’dan; İkrime’den; İbn Abbâs’tan [nakledildiğine göre] [İkrime]; “[hadisi İbn Abbâs’ın] Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklettiğini] sanıyorum” diyerek şöyle demiştir: “Sizden biriniz sütresiz namaz kıldığında; köpek, eşek, domuz, Yahudi, Mecûsî ve kadın [önünden geçtiğinde] onun namazını keser. Eğer bir taş atımı [kadefetün bi-hacer] kadar uzaktan geçerlerse bu ona yeterli olur [namazı kesilmez].” Ebû Dâvûd dedi ki: Bu hadis hakkında içimde bir şüphe var. Bunu İbrahim’e ve başkalarına sordum, ancak hiç kimsenin bunu Hişâm’dan naklettiğini görmedim ve kimse bunu bilmiyor. Hişâm’dan bu hadisi rivayet eden başka birini görmedim. [Bu rivayetteki] hatanın İbn Ebî Semîne’den [yani Benî Hâşim’in azatlısı Muhammed b. İsmâîl el-Basrî’den] kaynaklandığını sanıyorum. Bu hadisteki münker [zayıf] kısımlar; Mecûsî’nin zikredilmesi, “bir taş atımı mesafe” ifadesi ve domuzun zikredilmesidir ki bunlarda bir nâkıslık [nekâret] vardır. Ebû Dâvûd dedi ki: Bu hadisi sadece Muhammed b. İsmâîl’den işittim; onun [bu hadisi naklederken] yanıldığını [vehim] sanıyorum, çünkü bize ezberinden rivayet ediyordu.