727. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ فِيهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى ظَهْرِ كَفِّهِ الْيُسْرَى وَالرُّسْغِ وَالسَّاعِدِ وَقَالَ فِيهِ ثُمَّ جِئْتُ بَعْدَ ذَلِكَ فِي زَمَانٍ فِيهِ بَرْدٌ شَدِيدٌ فَرَأَيْتُ النَّاسَ عَلَيْهِمْ جُلُّ الثِّيَابِ تَحَرَّكُ أَيْدِيهِمْ تَحْتَ الثِّيَابِ .
Bize el-Hasen b. Alî anlattı; bize Ebü’l-Velîd anlattı; bize Zâide anlattı; Âsım b. Küleyb’den; [önceki hadisin] aynı isnadı ve manasıyla [naklederek şöyle dedi]; bu rivayette şu [ayrıntılar da] geçti: “Sonra sağ elini sol elinin sırtı, bileği [rusğ] ve ön kolu [sâid] üzerine koydu.” Yine bu rivayette şöyle geçti: “Daha sonra, şiddetli soğuğun olduğu bir vakitte [tekrar] geldim; insanların üzerinde kalın elbiseler [cüllü’s-siyâb] vardı; elleri elbiselerinin altında hareket ediyordu.”