870. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ - عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، - أَوْ مُوسَى بْنِ أَيُّوبَ - عَنْ رَجُلٍ، مِنْ قَوْمِهِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، بِمَعْنَاهُ زَادَ قَالَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا رَكَعَ قَالَ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ " . ثَلاَثًا وَإِذَا سَجَدَ قَالَ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى وَبِحَمْدِهِ " . ثَلاَثًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذِهِ الزِّيَادَةُ نَخَافُ أَنْ لاَ تَكُونَ مَحْفُوظَةً . قَالَ أَبُو دَاوُدَ انْفَرَدَ أَهْلُ مِصْرَ بِإِسْنَادِ هَذَيْنِ الْحَدِيثَيْنِ حَدِيثِ الرَّبِيعِ وَحَدِيثِ أَحْمَدَ بْنِ يُونُسَ .
Bize Ahmed b. Yûnus anlattı; bize el-Leys –yani İbn Sa'd– anlattı; Eyyûb b. Mûsâ'dan –veya Mûsâ b. Eyyûb–; kendi kavminden bir adamdan; o da Ukbe b. Âmir'den [naklen] bunun benzerini [anlattı ve şu fazlalığı] ekledi: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem rükûya gittiğinde üç defa: “Sübhâne Rabbiye'l-Azîmi ve bi-hamdihî (Azim olan Rabbimi hamdiyle tesbih ederim)” derdi. Secde ettiğinde ise üç defa: “Sübhâne Rabbiye'l-A'lâ ve bi-hamdihî (En yüce olan Rabbimi hamdiyle tesbih ederim)” derdi. Ebû Dâvûd dedi ki: Bu fazlalığın [ravilerce] korunmuş olmamasından korkarız (yani bu kısmın doğruluğu şüphelidir). Ebû Dâvûd [ayrıca] dedi ki: Bu iki hadisin –er-Rebî'nin hadisi ile Ahmed b. Yûnus'un hadisinin– isnadında Mısırlılar tek kalmışlardır.