Namaz Kitabı

Ebu Davud · Sünen-i Ebu Davud (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

887. Hadis

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ، سَمِعْتُ أَعْرَابِيًّا، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ قَرَأَ مِنْكُمْ ‏{‏ وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ ‏}‏ فَانْتَهَى إِلَى آخِرِهَا ‏{‏ أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ ‏}‏ فَلْيَقُلْ بَلَى وَأَنَا عَلَى ذَلِكَ مِنَ الشَّاهِدِينَ وَمَنْ قَرَأَ ‏{‏ لاَ أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ ‏}‏ فَانْتَهَى إِلَى ‏{‏ أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَى ‏}‏ فَلْيَقُلْ بَلَى وَمَنْ قَرَأَ ‏{‏ وَالْمُرْسَلاَتِ ‏}‏ فَبَلَغَ ‏{‏ فَبِأَىِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ ‏}‏ فَلْيَقُلْ آمَنَّا بِاللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ إِسْمَاعِيلُ ذَهَبْتُ أُعِيدُ عَلَى الرَّجُلِ الأَعْرَابِيِّ وَأَنْظُرُ لَعَلَّهُ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي أَتَظُنُّ أَنِّي لَمْ أَحْفَظْهُ لَقَدْ حَجَجْتُ سِتِّينَ حَجَّةً مَا مِنْهَا حَجَّةٌ إِلاَّ وَأَنَا أَعْرِفُ الْبَعِيرَ الَّذِي حَجَجْتُ عَلَيْهِ ‏.‏

Bize Abdullâh b. Muhammed ez-Zührî anlattı; bize Süfyân anlattı; İsmâil b. Ümeyye bana haber verdi; bir bedeviyi [şöyle] derken işitmiş: Ebû Hureyre'yi [şöyle] derken işittim: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Sizden kim { وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ } (Tîn suresini) okuyup sonuna, yani { أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ } «Allah hükmedenlerin en adili değil midir?» ayetine gelirse: «Belâ ve ene alâ zâlike mine'ş-şâhidîn (Evet, ben de buna şahitlik edenlerdenim)» desin. Kim de { لاَ أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ } (Kıyâme suresini) okuyup { أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَى } «Bunu yapanın ölüleri diriltmeye gücü yetmez mi?» ayetine gelirse: «Belâ (Evet [gücü yeter])» desin. Kim de { وَالْمُرْسَلاَتِ } (Mürselât suresini) okuyup { فَبِأَىِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ } «Artık ondan sonra hangi söze inanacaklar?» ayetine gelirse: «Âmennâ billâh (Allah'a inandık)» desin.” İsmâil dedi ki: “O bedeviye hadisi tekrar ettirip [iyice] bakmak istedim; o da: «Ey kardeşimin oğlu! Onu ezberlemediğimi mi sanıyorsun? Yemin olsun ki altmış defa hac yaptım; hiçbir hacım yoktur ki üzerine binip gittiğim deveyi tanıyor olmayayım.» dedi.”