2951. Hadis
حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَبِي الزَّرْقَاءِ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، دَخَلَ عَلَى مُعَاوِيَةَ فَقَالَ حَاجَتُكَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقَالَ عَطَاءُ الْمُحَرَّرِينَ فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَوَّلَ مَا جَاءَهُ شَىْءٌ بَدَأَ بِالْمُحَرَّرِينَ .
Bize Hârûn b. Zeyd b. Ebî ez-Zerkâ anlattı; bize babam anlattı; bize Hişâm b. Sa’d anlattı; Zeyd b. Eslem’den; Abdullah b. Ömer’in Muâviye’nin yanına girdiğini (ve Muâviye’nin ona): “Bir ihtiyacın mı var ey Ebû Abdurrahman?” dediğini (bildirdi). (İbn Ömer) şöyle dedi: “(İhtiyacım) azatlıların (muharrerîn) maaşlarıdır. Çünkü ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i, kendisine bir şey (mal) ulaştığında ilk önce azatlılardan başlarken gördüm.”