2960. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ جَيْشًا، مِنَ الأَنْصَارِ كَانُوا بِأَرْضِ فَارِسَ مَعَ أَمِيرِهِمْ وَكَانَ عُمَرُ يُعْقِبُ الْجُيُوشَ فِي كُلِّ عَامٍ فَشُغِلَ عَنْهُمْ عُمَرُ فَلَمَّا مَرَّ الأَجَلُ قَفَلَ أَهْلُ ذَلِكَ الثَّغْرِ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِمْ وَتَوَاعَدَهُمْ وَهُمْ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا عُمَرُ إِنَّكَ غَفَلْتَ عَنَّا وَتَرَكْتَ فِينَا الَّذِي أَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ إِعْقَابِ بَعْضِ الْغَزِيَّةِ بَعْضًا .
Bize Mûsâ b. İsmâil anlattı; bize İbrâhim —yani İbn Sa’d— anlattı; bize İbn Şihâb (ez-Zührî), Abdullah b. Ka’b b. Mâlik el-Ensârî’den anlattı: (İbn Şihâb dedi ki): Ensâr’dan bir ordu emirleriyle birlikte İran topraklarındaydı. Ömer (b. el-Hattâb) her yıl orduları (nöbetleşe) geri çekip takviye ederdi (münavebe uygulardı). (Bir keresinde) Ömer onlar (orduyla) ilgilenmeyi unuttu (onların süresi geçti). Süre dolduğunda o sınır boyundaki halk (ordu) geri döndü. Ömer onlara karşı sertleşti ve onları (cezalandırmakla) tehdit etti. Halbuki onlar Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabıydı. Bunun üzerine dediler ki: “Ey Ömer! Sen bizden gafil kaldın (bizi unuttun) ve Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in emrettiği, gazilerin (cephedekilerin) birbirini takip ederek (nöbetleşe) geri çekilmesi uygulamasını bizde terk ettin.”