3274. Hadis
حَدَّثَنَا الْمُنْذِرُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الأَخْنَسِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " لاَ نَذْرَ وَلاَ يَمِينَ فِيمَا لاَ يَمْلِكُ ابْنُ آدَمَ وَلاَ فِي مَعْصِيَةِ اللَّهِ وَلاَ فِي قَطِيعَةِ رَحِمٍ، وَمَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا فَلْيَدَعْهَا وَلْيَأْتِ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ، فَإِنَّ تَرْكَهَا كَفَّارَتُهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : الأَحَادِيثُ كُلُّهَا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم : " وَلْيُكَفِّرْ عَنْ يَمِينِهِ " . إِلاَّ فِيمَا لاَ يُعْبَأُ بِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قُلْتُ لأَحْمَدَ : رَوَى يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقَالَ : تَرَكَهُ بَعْدَ ذَلِكَ وَكَانَ أَهْلاً لِذَلِكَ، قَالَ أَحْمَدُ : أَحَادِيثُهُ مَنَاكِيرُ وَأَبُوهُ لاَ يُعْرَفُ .
Bize el-Münzir b. el-Velîd anlattı; bize Abdullah b. Bekr anlattı; bize Ubeydullâh b. el-Ahnes, Amr b. Şuayb’dan; o babasından; o da dedesinden [naklettiğine göre] Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “Âdemoğlunun sahip olmadığı şeyde, Allah’a isyan olan konuda ve akraba ile ilişkiyi kesme hususunda ne (muteber) bir adak ne de bir yemin vardır. Her kim bir yemin eder de başkasını ondan daha hayırlı görürse, onu (yeminini) bıraksın ve hayırlı olanı yapsın. Zira onu bırakması onun kefaretidir.” Ebû Dâvûd dedi ki: “Nebi’den sallallâhu aleyhi ve sellem (nakledilen) hadislerin tamamında (yeminini hayırlısı için bırakan kişi hakkında) ‘Yemini için kefaret versin’ (ifadesi geçer). Ancak (bu rivayetteki gibi) itibara alınmayanlar müstesnadır.” Ebû Dâvûd dedi ki: “Ahmed’e (b. Hanbel); ‘Yahyâ b. Saîd, Yahyâ b. Ubeydullâh’tan rivayet etti’ dedim. O da; ‘Bundan (ona güvenmekten) daha sonra vazgeçti ve bu (kararı) yerindeydi’ dedi. Ahmed; ‘Onun hadisleri münkerdir, babası da bilinmiyor’ dedi.”