3275. Hadis
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ، عَنْ أَبِي يَحْيَى، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، : أَنَّ رَجُلَيْنِ، اخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الطَّالِبَ الْبَيِّنَةَ، فَلَمْ تَكُنْ لَهُ بَيِّنَةٌ فَاسْتَحْلَفَ الْمَطْلُوبَ فَحَلَفَ بِاللَّهِ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم : " بَلَى قَدْ فَعَلْتَ، وَلَكِنْ قَدْ غُفِرَ لَكَ بِإِخْلاَصِ قَوْلِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : يُرَادُ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ أَنَّهُ لَمْ يَأْمُرْهُ بِالْكَفَّارَةِ .
Bize Mûsâ b. İsmâil anlattı; bize Hammâd anlattı; bize Atâ b. es-Sâib, Ebû Yahyâ’dan; o da İbn Abbâs’tan [şöyle nakletti]: “İki adam Nebi’ye sallallâhu aleyhi ve sellem dava getirdiler. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem davacıdan delil istedi; (fakat) onun delili yoktu. Bunun üzerine davalıya yemin ettirdi. O da kendisinden başka ilah olmayan Allah’a yemin etti. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: ‘Bilakis sen (o işi) yaptın (yalan yemin ettin); ancak lailaheillallah sözünü ihlasla söylemen sebebiyle bağışlandın’ buyurdu.” Ebû Dâvûd dedi ki: “Bu hadisten, (Nebi’nin) ona kefaret emretmediği kastedilir.”