3308. Hadis
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، : أَنَّ امْرَأَةً، رَكِبَتِ الْبَحْرَ فَنَذَرَتْ إِنْ نَجَّاهَا اللَّهُ أَنْ تَصُومَ شَهْرًا، فَنَجَّاهَا اللَّهُ فَلَمْ تَصُمْ حَتَّى مَاتَتْ، فَجَاءَتِ ابْنَتُهَا أَوْ أُخْتُهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهَا أَنْ تَصُومَ عَنْهَا .
Bize Amr b. Avn anlattı; bize Huşeym, Ebû Bişr’den; o Saîd b. Cübeyr’den; o da İbn Abbâs’tan [şöyle nakletti]: “Bir kadın denize açıldığında; ‘Eğer Allah beni (bu fırtınadan) kurtarırsa bir ay oruç tutacağım’ diye nezretti. Allah onu kurtardı; fakat kadın orucunu tutamadan vefat etti. Bunun üzerine kızı -veya kız kardeşi- Resûlullah’a sallallâhu aleyhi ve sellem geldi. (Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem de) onun yerine oruç tutmasını ona emretti.”