3522. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ، - يَعْنِي الْخَبَائِرِيَّ - حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عَيَّاشٍ - عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، - قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ أَبُو الْهُذَيْلِ الْحِمْصِيُّ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ قَالَ " فَإِنْ كَانَ قَضَاهُ مِنْ ثَمَنِهَا شَيْئًا فَمَا بَقِيَ فَهُوَ أُسْوَةُ الْغُرَمَاءِ وَأَيُّمَا امْرِئٍ هَلَكَ وَعِنْدَهُ مَتَاعُ امْرِئٍ بِعَيْنِهِ اقْتَضَى مِنْهُ شَيْئًا أَوْ لَمْ يَقْتَضِ فَهُوَ أُسْوَةُ الْغُرَمَاءِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَدِيثُ مَالِكٍ أَصَحُّ .
Bize Muhammed b. Avf et-Tâî anlattı; bize Abdullah b. Abdülcebbâr —yani el-Habâirî— anlattı; bize İsmâil —yani İbn Ayyaş— ez-Zubeydî’den nakletti. Ebû Dâvûd: “O (ez-Zubeydî), Muhammed b. el-Velîd Ebû’l-Huzeyl el-Hımsî’dir” dedi. (Ez-Zubeydî) Zührî’den; o Ebû Bekir b. Abdurrahman’dan; o da Ebû Hureyre’den naklettiğine göre Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem (önceki hadisin) benzerini buyurup (şöyle) demiştir: “Şayet (alıcı malın) bedelinden bir kısmını ödemişse, geri kalan (borç) için satan kişi (diğer) alacaklılarla aynı seviyededir. Hangi kimse de (malın parasını ödemeden) ölürse ve (onun yanında) bir kimsenin malı aynen (hiç değişmemiş halde) bulunursa —mal sahibi bedelinden bir şey almış olsun veya almamış olsun— o mal sahibi (diğer) alacaklılarla aynı seviyededir.” Ebû Dâvûd: “Mâlik’in hadisi (bundan) daha sahihtir” dedi.