3525. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ حَمَّادٍ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، يَرْفَعُ الْحَدِيثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " مَنْ تَرَكَ دَابَّةً بِمُهْلِكٍ فَأَحْيَاهَا رَجُلٌ فَهِيَ لِمَنْ أَحْيَاهَا " .
Bize Muhammed b. Ubeyd, Hammâd’dan —yani İbn Zeyd— o Hâlid el-Hazzâ’dan; o Ubeydullah b. Humeyd b. Abdurrahman’dan; o da eş-Şa’bî’den naklettiğine göre (eş-Şa’bî) hadisi Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’e ref ederek (şöyle) demiştir: “Kim bir hayvanı helak olacağı bir yerde (terk edip) bırakırsa, bir adam da gelip onu canlandırırsa (bakıp kurtarırsa), o hayvan onu kurtaranındır.”