3526. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ زَكَرِيَّاءَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَبَنُ الدَّرِّ يُحْلَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا وَالظَّهْرُ يُرْكَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا وَعَلَى الَّذِي يَرْكَبُ وَيَحْلِبُ النَّفَقَةُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ عِنْدَنَا صَحِيحٌ .
Bize Hennâd, İbnü’l-Mübârek’ten; o Zekeriyyâ’dan; o eş-Şa’bî’den; o da Ebû Hureyre’den naklettiğine göre Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “Rehin verilmiş hayvanın sütü, masrafı karşılığında sağılır. Rehin verilmiş hayvana, masrafı karşılığında binilir. Hayvana binen ve sütünü sağan kişi, onun masrafını karşılamakla yükümlüdür.” Ebû Dâvûd: “Bu hadis bizim nezdimizde sahihtir” dedi.